
Krótki opis: Kopalnia soli w Turdzie znajduje się w rejonie Durgău-Valea Sărătă w Turdzie i stanowi prawdziwe muzeum historii wydobycia soli. Złoże soli w Turdzie stanowi część zachodniego łańcucha, który rozciąga się od Maramureş na północy aż po okolice Sibiu na południu. Do tego samego łańcucha należą również złoża w Ocna Dej, Sic, Cojocna, Valea Florilor i Ocna Mureş.
Website: Kopalnia soli w Turdzie
Zdjęcia: Red Frog
Więcej informacji – Historia
TeraźniejszośćDo 2010 r. wejście do kopalni soli (przez galerię dostępową im. Franciszka Józefa) znajdowało się przy ulicy Salinelor nr 54A (dzielnica Turda Nouă); obecnie wejście prowadzi przez nowe, nowoczesne wejście znajdujące się w centrum turystycznym Salina-Durgău (Aleea Durgău, nr 7). Kopalnia soli w Turdzie znajduje się na liście zabytków historycznych okręgu Cluj.
Złoża soli w Transylwanii (od dawna systematycznie eksploatowane w Ocna Dejului, Cojocna, Turda, Ocna Mureș, Ocna Sibiului i Praid) powstały 13,5 miliona lat temu w płytkim morzu, w warunkach bardzo gorącego klimatu tropikalnego. Warstwa soli rozciąga się na całym podłożu Transylwanii, a jej grubość wynosi około 400 m. Grube warstwy osadów, które osadziły się później na warstwie soli, wywarły ogromny nacisk na plastyczną warstwę soli, która szukała najsłabszych obszarów skorupy ziemskiej na granicach Transylwanii, gdzie uniosła się w postaci grzybów o wysokości ponad 1 000 m, często sięgając nawet powierzchni ziemi (jak ma to miejsce w przypadku wspomnianych wcześniej miejscowości z dawnymi kopalniami soli). W Turdzie „grzyb solny” osiąga wysokość około 1 200 m (według badań przeprowadzonych na podstawie stosunkowo niedawnych odwiertów).
Wydobycie soli w Salinie Turda zostało ostatecznie wstrzymane w 1932 r. z powodu prymitywnego wyposażenia technicznego, niskiej wydajności oraz konkurencji ze strony innych kopalni soli w Transylwanii.
W 1932 r. w Salinie Turda istniały następujące kopalnie soli (od południa do północy):
– kopalnia Iosif (1740–1900)
– kopalnia Rudolf (1864–1932)
– kopalnia Terezia (1690–1880)
– kopalnia Ghizela (1857–1932)
– kopalnia Anton (początek XVIII wieku–1862).
Teraźniejszość
Salina Turda ponownie otworzyła swoje podwoje w 1992 roku (w celach turystycznych i terapeutycznych) i można ją zwiedzać przez cały rok. W 2017 roku można było zwiedzać dawne kopalnie Iosif, Rudolf, Ghizela i Terezia. Warto również obejrzeć bardzo dobrze zachowane średniowieczne maszyny kopalniane (jedyne tego rodzaju w Europie), takie jak kuźnia i młyn solny. Na uwagę zasługują również Ołtarz (wycięty w ścianie solnej) oraz Schody Bogaczy (filigranowe drewniane schody).
Dzięki wsparciu finansowemu Unii Europejskiej w 2009 roku przeprowadzono szeroko zakrojone prace mające na celu zagospodarowanie kopalni soli w Turdzie pod kątem turystycznym i leczniczym. Inauguracja odbyła się w styczniu 2010 roku, po dwóch latach prac i inwestycji w wysokości sześciu milionów euro. Kopalnia soli w Turdzie dysponuje obecnie salami zabiegowymi, amfiteatrem, salami gimnastycznymi, a także „kołem widokowym”, z którego można podziwiać solne stalaktyty.
W latach 2012–2014 zbudowano tunel łączący o długości 50 m między kopalnią Terezia a kopalnią Iosif, aby włączyć do trasy turystycznej kopalnię Iosif, która do tej pory nie była otwarta dla zwiedzających.
Chcielibyśmy podziękować panu Iercosanowi Marianowi za przesłanie nam tych wspaniałych zdjęć z 24 września 2025 roku.














