Korte beschrijving: Het klooster van Voronet ligt aan de voet van de Karpaten, midden in een dorp, en wordt door sommige deskundigen beschouwd als een ware „Sixtijnse Kapel van het Oosten”. Het is een eenvoudige kerk, maar de buitenmuren zijn versierd met fresco’s. Het klooster lijkt op een wijd opengeklapt verlucht evangelieboek. Midden in een harmonieuze natuur, tegen de sobere groene achtergrond van het bos. Het gebouw werd meer dan 500 jaar geleden opgericht door geïnspireerde handen die het geloof uitdrukten door middel van kleur en steen.

Afbeeldingen: red_frog

Meer informatie – Geschiedenis

Het klooster werd gebouwd ter ere van de voivode Stefan de Grote en de Heilige, en werd in 1488 in slechts drie maanden en drie weken (van 26 mei tot 14 september) opgericht. Het is bekend dat de Moldavische vorst talrijke kloosters en kerken heeft gerenoveerd en gebouwd, maar de geschiedenis van Voronet verbindt hem met Stefan de Grote en de eerbiedwaardige pater Daniil, een bekende priester en kluizenaar die voor zijn tijd een hesychastische beweging oprichtte. In een kleine, in de rots uitgehouwen cel wijdde hij zich twintig jaar lang in Voronet aan het land Moldavië. De legende van het klooster van Voronet verbindt deze twee grote persoonlijkheden met elkaar.

Architectuur

De architectuur van het klooster van Voronet is kenmerkend voor de Moldavische stijl, aangezien het een originele en specifieke synthese vormt van kenmerken van Byzantijnse oorsprong (altaar, naos en pronaos) met elementen die eigen zijn aan de laatgotiek (de hoogte van de kerk, de buitenste steunberen en de bewerking van de gehouwen steen). De schilderkunst in het interieur is geïnspireerd op meer archaïsche en sobere modellen uit de Byzantijnse iconografie; ze maakt indruk door de helderheid en de strakheid van de iconografische uitwerking, door de krachtige penseelvoering, het kleurenpalet en de expressiviteit van de figuren.

Heden

Het klooster van Voronet werd in 1785 door de Oostenrijkse bezetters opgeheven.

In 1991, na 206 jaar, besloot de Heilige Synode van de Roemeens-orthodoxe Kerk tot „het herstel van het klooster van Voronet als nonnenklooster”.

In 1993 werd het opgenomen op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.